50/30/20 பட்ஜெட்: இந்தியக் குடும்பங்களுக்கான விளக்கம்

பட்ஜெட் என்பது தண்டனை அல்ல. ஏற்கனவே வந்துவிட்ட பணத்திற்கான திட்டம். 50/30/20 விதி, கையில் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு ரூபாய்க்கும் மூன்று வேலைகளில் ஒன்றைக் கொடுக்கிறது; மூன்று எண்களை மட்டுமே கண்காணித்தால் போதும் என்பதால் இது வேலை செய்கிறது.

மூன்று பிரிவுகள்

• தேவைகள் (50%): வாடகை அல்லது EMI, மளிகை, மின்சாரம், வேலைக்குச் செல்லும் பயணம், பள்ளிக் கட்டணம், காப்பீட்டுப் பிரீமியம், கடனின் குறைந்தபட்சத் தவணை.
• விருப்பங்கள் (30%): வெளியே சாப்பிடுவது, சந்தாக்கள், பயணம், கேஜெட்டுகள், உயர்ந்த மொபைல் திட்டம்.
• சேமிப்பு மற்றும் கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல் (20%): அவசர நிதி, SIP, PPF, கூடுதல் கடன் முன்பணம்.

ஒரு உதாரணம்

மாதம் ₹60,000 கையில் கிடைத்தால்: ₹30,000 தேவைகளுக்கு, ₹18,000 விருப்பங்களுக்கு, ₹12,000 சேமிப்பு. வாடகை மட்டுமே ₹25,000 என்றால் தேவைகள் அதிகமாகும்; அது விருப்பங்களைக் குறைக்க வேண்டிய அறிகுறி, சேமிப்பை அல்ல.

பிரிவு பொருந்தாதபோது

வீட்டுக் கடனுடன் பெருநகரத்தில் வாழ்ந்தால் தேவைகள் 60% அல்லது அதற்கு மேல் செல்லலாம். சேமிப்புப் பிரிவு 10% க்குக் கீழே போகாத வரை ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு அது பரவாயில்லை. கீழே போனால் தீர்வு கட்டமைப்பு ரீதியானது: மலிவான வீடு, நீண்ட கடன் காலம் அல்லது இரண்டாவது வருமானம்.

தற்போதைய விதிகளின்படி, PPF, ELSS அல்லது EPF இல் ₹1,50,000 வரை சேமிப்பு பழைய வரி முறையில் வரிக்குட்பட்ட வருமானத்தையும் குறைக்கும்; எனவே 20% பிரிவு இரட்டை வேலை செய்யும்.